De diagnose van astma is vaak eenvoudig, zeker voor een ervaren arts of specialist, maar kan ook frustrerend en ongrijpbaar. Astma kan verschillend in verschillende individuen manifesteren vanwege haar wassen en afnemen natuur en haar variabiliteit. Een arts de evaluatie van een kind met een typische, of leerboek, presentatie zal waarschijnlijk in staat zijn om de juiste diagnose van astma bij het eerste bezoek. Een patiënt met een variant of atypische symptomen kunnen herhalen bezoeken, een proef van astma medicijnen, of zelfs gespecialiseerde diagnostiek nodig om de diagnose te bevestigen.

Meer ernstige vormen van astma zijn meestal gemakkelijker te lokaliseren en te diagnosticeren nauwkeurig in vergelijking met minder duidelijke presentaties. Overweeg een aantal voorbeelden in elke categorie. Een voorheen gezonde, niet-rokende tienermeisje die een episodische geschiedenis van intermitterende piepende ademhaling, hoesten, pijn op de borst en kortademigheid met blootstelling aan koude winterlucht meldt beschrijft een typische geschiedenis van astma. Een andere jongere, die de dokter vanwege een zeurende hoest ziet en wiens ouders zijn bezorgd over chronische of recidiverende bronchitis en verkoudheid, zou eigenlijk hebben astma. Zo zou ook de atleet die echt raakt buiten adem spelen squashen en vervolgens wordt gebruikt om hoesten voor een paar uur na elke wedstrijd zeker inspanningsastma.

Astma kan gerust worden gediagnosticeerd als specifieke symptomen, lichamelijk onderzoek bevindingen, en gespecialiseerde testen afwijkingen aanwezig zijn. De eerste stap in de evaluatie verdacht astma is een volledige medische geschiedenis, waarin de arts, patiënt en ouders te ontmoeten face-to-face voor een diepgaand gesprek en uitwisseling van informatie. De patiënt of de ouders moeten de symptomen in detail en zo nauwkeurig mogelijk, en de arts vraagt een reeks gerichte vragen over gezondheid van de longen, gevolgd door meer algemene gezondheid vragen. Op deze manier zal de arts niet alleen informatie over specifieke pulmonaire symptomen van de patiënt, maar ook over de aanwezigheid of afwezigheid van allergie of andere medische of chirurgische aandoeningen verkrijgen. De arts krijgt andere belangrijke achtergrond informatie van de herziening van de medicatie van de patiënt en hun reis-, recreatie-, en sociale geschiedenis.

Sommige vragen kan nieuwsgierig lijken op het eerste, maar moet toch waarheid worden beantwoord. Wanneer artsen vragen ouders of ze hebben van muur tot muur tapijt in de slaapkamer of wie doet het stofzuigen, bijvoorbeeld, ze zijn verre van geïnteresseerd in het bespreken van huiselijk inrichten en onderhoud regelingen. In plaats daarvan zijn ze het verzamelen van feiten om te helpen beslissen of een allergische reactie op de woonomgeving is een mogelijkheid. Evenzo, als ze vragen: "Is iemand anders thuis hoesten?" Of "Is er iemand thuis een roker? ', Zijn ze op zoek naar aanwijzingen om te helpen slijpen op de juiste diagnose. Alle gesprekken tussen artsen en patiënten zijn volledig vertrouwelijk, waarachtigheid is een belangrijk onderdeel van de succesvolle arts-patiënt relatie. Net zoals artsen nooit zou denken van het vertellen van een patiënt een onwaarheid, zodat ook, ze vertrouwen hun patiënten en ouders om een nauwkeurige beschrijving of geschiedenis te bieden.

Na anamnese komt het lichamelijk onderzoek. De meeste longartsen zal een gericht lichamelijk onderzoek uit te voeren, met speciale nadruk op de luchtwegen. Men kan verwachten meting van vitale functies, zoals gewicht en lengte, bloeddruk, ademhaling, hartslag en eventueel temperatuur. De longen worden onderzocht door de inspectie en auscultatie. Inspectie verwijst naar een visuele uitstraling, bijvoorbeeld, hebben beide longen in en uit bij elke ademhaling? Percussie Ina volves zachtjes tikken op de borst. Als de longen vol lucht, zal het tikkend geluid "resonante." Als ze niet worden gevuld met lucht, dan is het getik zal klinken "saai." Auscultatie vereist een stethoscoop. De examinator zal de patiënt en uitademen diep en regelmatig tijdens de auscultatie vragen. De aanwezigheid of afwezigheid van piepende ademhaling is vooral significant, zoals het vinden van hoest, vooral veroorzaakt door een diep inademen. Andere belangrijke kenmerken van de fysieke beoordeling onder meer onderzoek van de ogen, oren, neus, keel, hart, en de huid. Hoewel artsen kunnen vaak vermoeden van de aanwezigheid van een allergie op basis van historische gegevens, kunnen ze ook vaak detecteren allergische veranderingen op een zorgvuldig lichamelijk onderzoek.

Na de anamnese en lichamelijk onderzoek zijn afgerond, zal de arts in staat zijn om een lijst van diagnostische mogelijkheden, genaamd de differentiële diagnose te genereren. De arts klinische indruk tarieven van de mogelijke diagnoses in volgorde van waarschijnlijkheid. Soms kan duidelijk de dokter dat astma aanwezig zijn. Zo niet, en als astma is hoog op de lijst van mogelijke verklaringen voor de symptomen van een patiënt, dan is aanvullende diagnostiek kan worden beschouwd.

Veel ouders vragen zich af of hun kind allergisch is voor een bepaald levensmiddel of een aeroallergen, zoals pollen of huidschilfers van katten zou kunnen zijn. Een scherpe ouderlijke waarnemer zou kunnen opmerken dat na blootstelling aan een kat, bijvoorbeeld, hun kind zich ontwikkelt consequent een patroon van symptomen zoals jeuk, roodheid en scheuren van de ogen. Een ander kind, maar er kunnen vertonen minder duidelijke allergische klachten en een ouder kan niet onmiddellijk de verbinding. In nog een ander scenario, zal de huisarts het vermoeden dat een kind terugkerende patroon van symptomen is gerelateerd aan allergie in plaats van aan een ander proces, zoals een infectie. Hoe dan ook, kan overleg met een allergoloog uiterst productief en wordt sterk aanbevolen om te bevestigen of uit te sluiten voor eens en altijd de diagnose van allergie.

Allergologen zijn experts in het evalueren van en zorg voor kinderen en volwassenen met allergische aandoeningen. Evaluatie begint altijd met een zeer gedetailleerde geschiedenis van symptomen van de patiënt. Aanvullende informatie over de gezondheid van het kind en die van zijn of haar ouders is ook onderdeel van een uitgebreide allergie evaluatie. Het lichamelijk onderzoek vooral de nadruk gelegd op de huid, bovenste luchtwegen en longen. Belangrijke aanwijzingen voor de diagnose van allergie vaak te vinden zijn bij nadere inspectie van de huid, ogen, keel en neus, en bij auscultatie van de longen (zie vraag 25). Een oplettende arts kan dus detecteren diverse specifieke bevindingen van allergie als ze aanwezig zijn op het lichamelijk onderzoek zijn.

Na het behalen van een complete geschiedenis en het uitvoeren van een lichamelijk onderzoek, kan de volgende stap in de evaluatie soms vereisen allergie testen. Deze tests worden uitgevoerd, hetzij direct op de patiënt (in vivo) of als laboratoriumprocedure (in vitro). Meer informatie over de verschillende soorten allergie testen wordt in de volgende vraag ook. Direct testen omvat twee gelijkaardige maar enigszins verschillende technieken. Allergists meestal eerst beginnen testen van een kind met de "prik-prik"-methode die wordt uitgevoerd op de huid van onderarm of rug van de patiënt. De "prik prik" vorm van het testen niet gepaard gaat met het krijgen van een injectie. Als de "prik prik" testen is niet definitief, dan is de volgende stap in de evaluatie van de vermoedelijke allergie kunnen intradermale testen, meestal op de bovenarm vereisen. Een zeer oppervlakkige injectie in de huid en niet dieper is noodzakelijk voor een intradermale test. In de handen van een goed opgeleide technicus, verpleegkundige of arts, moet deze vaak gevreesde onderdeel van een allergie evaluatie niet een traumatische ervaring voor zowel de patiënt of de ouder (zie vraag 34) geworden. Een positieve test geeft aan dat uw kind is blootgesteld aan een specifiek allergeen (bijvoorbeeld berken boompollen) en heeft "gevoelig" voor die stof worden. Het immuunsysteem van uw kind wordt gestimuleerd om een speciaal eiwit genaamd een antilichaam produceren, in dit geval een IgE anti-berk antilichaam. Uw kind is nu "geprimed" om een allergische reactie op zijn volgende blootstelling aan boom berkstuifmeel hebben.

De mogelijk verwarrende aspect van allergie testen is om de betekenis van een positieve test te begrijpen. Zoals beschreven in de volgende paragraaf (Vraag 34), kan uw kind een positief testresultaat hebben, maar als hij of zij niet te ervaren allergische symptomen, dan is echte allergie is niet aanwezig. Een kind zonder symptomen bij blootstelling aan een allergeen, maar die test positief voor dat allergeen is "gevoelig." Sensibilisatie betekent dat het kind het "potentieel" om allergische symptomen te ontwikkelen bij blootstelling aan dat allergeen geweest. Het goede nieuws is dat uw allergoloog heeft de kennis en ervaring die nodig is om correct te interpreteren en uitleggen van alle gegevens die zijn verzameld tijdens een allergie evaluatie. Zodra de diagnose van specifieke allergie (of allergieën) is gebracht, wordt de volgende stap inleiding passende behandeling. Er zijn drie fundamentele en aanvullende aanpak bij de behandeling van allergische aandoeningen: allergeenvermijding, medicijnen, en immunotherapie. De eerste maatregel is het contact met of blootstelling aan het allergeen te voorkomen wanneer dat mogelijk is. Met een voedselallergie, in het bijzonder, volledig vermijden van de specifieke voedsel dat de allergische reactie veroorzaakt, is de enige manier voor je kind veilig te zijn. Helaas, er zijn een aantal allergenen, zoals stuifmeel van bomen, die redelijkerwijs niet kan worden vermeden, en anderen (zoals de aanbeden huisdier) die extreem moeilijk te vermijden zou kunnen zijn. Zelfs zo, het is ook belangrijk voor een kind om te hebben als normaal en gezond een levensstijl mogelijk ondanks de aanwezigheid van een allergische aandoening. Als uw kind allergisch is voor een milieu-allergeen (zoals een kat, hond of hamster) en je consistent en betrouwbaar implementeren succesvol milieubeleid allergeen controle, kan uw kind geen verdere medicatie of andere behandeling vereisen. Echter, milieu-controle alleen is helaas zelden voldoende bij de behandeling van de kindertijd allergie (zie vraag 70). Meer in het algemeen, ondanks een uitstekende beheersing van omgevingsfactoren en vastberaden inspanningen op allergeenvermijding, aanvullende maatregelen nodig zijn voor een optimale behandeling van allergie.

De volgende stap in de behandeling van allergie is het voorschrijven van de juiste medicijnen (farmacotherapie) om effectief controle symptomen van uw kind. Merk echter op dat de voor de controle van allergische symptomen voorgeschreven medicijnen van uw kind van de onderliggende allergie niet kan genezen. Immunotherapie is de derde benadering toegepast voor de behandeling van allergische astma. Immunotherapie, die gewoonlijk wordt aangeduid als "allergie shots," is de enige methode van behandeling die de mogelijkheid af te slaan, of eventueel uitschakelen, het vermogen van het immuunsysteem van de patiënt om specifieke allergenen reageren heeft. Als er geen allergische reactie, zal er geen astmasymptomen.

Denk bijvoorbeeld, een patiënt met gedocumenteerde boom en gras pollen allergieën waarvan de ouders kwam naar ons op zoek naar een second opinion, toen hij 11 jaar oud was. Hij had voor het eerst symptomen van allergie ontwikkeld in het eerste leerjaar. In de komende vier jaar, en ondanks uitstekende naleving antihistamine pillen, nasale allergie sprays, en milieu-controles, zoals het gebruik van airconditioning en luchtfilters, dit kereltje-varen verergering allergische symptomen elke lente en zomer. Onmiddellijk voordat hij in werd gebracht voor zijn overleg, vereist hij diverse cursussen van orale corticosteroïden in de loop van een lente en zomer seizoen. Een van onze aanbevelingen voor behandeling opgenomen behandeling van immunotherapie gericht tegen boom en gras allergenen. Deze patiënt doorgaat met immunotherapie en is nu een actieve, sportieve 16-jarige die niet langer nodig heeft om nasale steroïden sprays en dagelijks antihistaminica gebruiken om te kunnen functioneren. Tijdens de "allergie seizoen"-veer in de vroege zomer-hij neemt slechts een zeldzame antihistaminicum om zijn bijna onbestaande symptomen onder controle. Deelname aan zijn favoriete sport-voetbal en honkbal-niet voldoet aan de uitdagingen die het deed voordat hij begon zijn allergie behandelingen. Immunotherapie gericht tegen boom en graspollen heeft veroorzaakt zijn immuunsysteem af te slaan en bijna uit te schakelen zijn vermogen om allergisch te reageren op een van deze pollen klassen. Bij voortzetting van de therapie, zou het niet onredelijk zijn voor deze jonge man te ontdoen van zijn allergische gevoeligheid voor de lente-seizoen pollen.

Allergologen zijn experts in het beheer van immunotherapie. Immunotherapie is effectief bij de behandeling van de uitgekozen persoon met allergische astma, allergische rhinitis en insektebeet allergie bewezen. Behandeling is aan de gang voor een gemiddelde van drie tot vijf jaar en in eerste instantie vereist wekelijkse bezoeken. Na verloop van tijd, de interval tussen injectie bezoeken strekt zich uit tot drie of vier weken tijdens de onderhoudsfase. Een kind dat niet afdoende reageert op een combinatie van milieu-controle maatregelen en behandeling met geneesmiddelen, kan worden beschouwd als een potentiële kandidaat voor immunotherapie.