Het is de totale waarde van de finale goederen en diensten die worden geproduceerd met productiefactoren die toebehoren aan alle personen die in een bepaald land wonen. Die factoren kunnen gebruikt worden voor productie binnen een land, maar ook voor productie in het buitenland.

Bij het BBP van België voegen we de factorinkomens die personen wonende in België of Belgische ondernemingen ontvangen in het buitenland.

Vb. lonen van Belgische grensarbeiders, intresten die inwoners van België ontvangen uit het

buitenland.

Van het Belgische BBP trekken we de factorinkomens af die aan het buitenland worden bepaald.

Vb. de vergoedingen die personen wonende in het buitenland, ontvangen voor werk in België.

Het verschil hiertussen zijn de netto-factorinkomens ontvangen uit het buitenland.

Vroeger werd gewoonlijk het BNP gebruikt als maatstaf van de productie van een land. Meer recent zijn de meeste landen onder druk van de OESO en de EU overgestapt naar het BBP. Er bestaat immers een nauwere band tussen tewerkstelling en BBP dan tussen tewerkstelling en BNP.

Om het BBP te berekenen moeten we eerst nagaan welke totale waarde de bedrijven en de overheid door hun productie in de loop van een jaar hebben gerealiseerd. = productiebenadering

Om die productie mogelijk te maken worden productiefactoren ingezet tegen vergoeding. We kunnen dus ook nagaan welke inkomens worden gecreëerd = inkomensbenadering

We kunnen ook de bestedingen of aankopen van de output registreren = bestedingsbenadering.

De totale productie van een land die gedurende een jaar(of een andere periode) wordt gerealiseerd.

Aangezien het bbp handelt over zeer uiteenlopende goederen en diensten ontstaat er een probleem van aggregatie (=optelling).

Men kent aan elk goed een eenheidswaarde toe, de meest voor de hand liggende eenheidswaarde is de marktprijs.

Deze eenheidswaarde laat toe om de waarde van de output van de diverse goederen en diensten op te tellen.

• Het bruto binnenlands product is de totale marktwaarde van alle finale goederen[1]en diensten die binnen een economie gedurende een bepaalde periode worden voortgebracht. We brengen enkel de output van finale goederen in rekening en niet die van intermediaire goederen die in het binnenland worden verwerkt

De nationale boekhouding belicht de economische activiteiten van een land gedurende een bepaalde periode vanuit 3 invalshoeken:

- De productie

- De inkomens

- De besteding

Het resultaat van de 3 moet hetzelfde zijn vermits ze dezelfde economische activiteit registreren.

- Heffen van belastingen

De hoge inkomens betalen hoge belastingen.

Na de belasting wordt de ongelijkheid kleiner. (Gini-co wordt kleiner)

- Stelsel van sociale zekerheid

De hoge inkomens betalen een hoge bijdrage, de kleine inkomens krijgen meer.

Door overheidsinterventie daalt de Gini-coëfficiënt.